خطری که آینده فوتبال ایران را تهدید می کند/آقای کفاشیان؛ این بود نتیجه انتخاب مطالعاتی؟

در چند سال اخیر هیچ اقدام قابل توجهی در زمینه فوتبال پایه انجام نشده است ؛ در قسمت باشگاهی تنها تعداد انگشت شماری از باشگاههای لیگ برتری مثل فولاد خوزستان و سپاهان اصفهان دارای آکادمی مدون و بازیکن ساز هستند که به تنهایی توان برطرف کردن نیاز فوتبال کشور به بازیکن جوان را ندارند. به …

در چند سال اخیر هیچ اقدام قابل توجهی در زمینه فوتبال پایه انجام نشده است ؛ در قسمت باشگاهی تنها تعداد انگشت شماری از باشگاههای لیگ برتری مثل فولاد خوزستان و سپاهان اصفهان دارای آکادمی مدون و بازیکن ساز هستند که به تنهایی توان برطرف کردن نیاز فوتبال کشور به بازیکن جوان را ندارند.

به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی  راه دانا ، فوتبال پایه، اساس و زیرساخت ورزش هر کشوری است که بدون داشتن آن در رده  بزرگسال به مشکلات جدی برمی خورد؛ به عنوان مثال می توان از کشور ژاپن نام برد که با ایجاد آکادمی های علمی فوتبال و سرمایه گذاری جدی روی فوتبال پایه به عنوان برترین تیم آسیایی از نظر کیفیت بازی شناخته میشود و حتی عده ای از کارشناسان فوتبال ژاپن را فراتر از آسیا می دانند.

در دو دهه  گذشته که فوتبال ایران در آسیا حرفی برای گفتن داشت مقارن شد با شروع سرمایه گذاری ژاپن در فوتبال پایه،رفته رفته و با گذشت زمان فوتبال ایران رو به افول رفت و در عوض فوتبال ژاپن پیشرفت کرد.

به عنوان مثال می توان دو بازیکن فوتبال ژاپن به نامهای کیسوکه هوندا و شینجی کاگاوا را نام برد که به صورت آکادمیک رشد کرده اند هر دوی آنها نقش مهمی در باشگاههای میلان و دورتموند دارند که در نهایت باعث پیشرفت فوتبال کشورشان شده است.

 می توان گفت در چند سال اخیر هیچ اقدام قابل توجهی در زمینه  فوتبال پایه انجام نشده است ؛ در قسمت باشگاهی تنها تعداد انگشت شماری از باشگاههای لیگ برتری مثل فولاد خوزستان و سپاهان اصفهان دارای آکادمی مدون و بازیکن ساز هستند که به تنهایی توان برطرف کردن نیاز فوتبال کشور به بازیکن جوان را ندارند.

از فدراسیون گرفته تا باشگاهها هیچکدام به فکر فوتبال پایه نیستند و فقط در پی کسب قهرمانی در لیگ هستند که به دلایل مختلف و عدم توجه به فوتبال پایه در رسیدن به آن هم دچار مشکل هستند.

اما یکی از شگفتی های فوتبال ایران در سال ۲۰۱۲ رخ داد،جایی که فدراسیون فوتبال ایران به عنوان بهترین فدراسیون آسیا شناخته شد و علی کفاشیان جایزه آن را دریافت کرد.

وقتی از او سوال شد که با توجه به چه معیاری این جایزه در میان کشورهای ژاپن،کره جنوبی قطر به ایران داده شداظهار داشت: “باتوجه به چهار معیار:ارتقای فوتبال پایه-ارتقای مسابقات لیگ-حضور در مسابقات بین المللی قاره آسیا و جهان-حرفه ای سازی سازمانی“ما توانستیم این جایزه را کسب کنیم؛حالا جای سوال است که  جناب آقای کفاشیان ارتقای فوتبال پایه نتیجه اش چی شد؟

ابتدا تیم امید به رهبری نلو وینگادا رفیق شفیق کارلوس کی روش و با داشتن ۷ بازیکن نامی مثل محسن مسلمان،مهدی شریفی،یعقوب کریمی و … که هرکدام در باشگاه های خود ستاره هستند که به طور ناگهانی و در دقیقه نود به منظور کسب مدال بازیهای آسیایی اینچئون در لیست نهایی جا گرفتند که با شکست برابر ویتنام و تساوی برابر قرقیزستان،بازگشت باشکوهی به ایران داشتند.

سپس تیم نوجوانان از راهیابی به جام جهانی بازماند و به دنبال نتایج ضعیف تیمهای پایه،این بار نوبت تیم جوانان بود که با دو شکست برابر تایلند و یمن و پیروزی مقتدرانه دو بر صفر برابر میانمار از مرحله گروهی مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال آسیا حذف شوند تا سه گانه ناکامی تیم های پایه تکمیل گردد.

اما زمزمه های برکناری وینگادا و جایگزینی مربی ایرانی در آستانه  بازیهای مقدماتی ریو شنیده می شود تا مثل همیشه تصمیمات مهم در دقیقه نود گرفته شود!

 جای سوال است که وینگادایی که تنها افتخار بزرگش قهرمانی در جام ملتها با عربستان بود یا با ۷ بازیکن نامی در اینچئون نتوانست حتی یک برد کسب کند و از همه مهمتر وینگادایی که یکبار در پرسپولیس امتحان پس داده بود دوباره سرمربی تیم امید شد.

حال باید نشست و دید  که رئیس همیشه خندان فدراسیون فوتبال چه جوابی برای این جمله خود دارد که می گوید ما مطالعات زیادی برای سرمربی تیم ملی امید داشتیم و سعی کردیم تا این مربی رزومه قوی و توانایی زیادی داشته باشد و همچنین در رده پایه و امید، کار کرده باشد،نهایتا بعد از مطالعات زیاد به وینگادا رسیدیم.

آقای کفاشیان،رئیس محترم فدراسون فوتبال،این بود مربی توانا!؟آیا بهتر نبود از همان ابتدا و بدون مطالعات زیاد! یک مربی داخلی انتخاب می کردید تا حداقل پول بیت المال هدر نمیرفت؟

 به هر حال امید است با انتخاب یک مربی شایسته و توانا برای تیم امید و انتخاب بازیکنان بی ادعا و بااستعداد،انتظار ۴۰  ساله به پایان برسد تا بتوانیم در المپیک ریو حضور آبرومندانه ای داشته باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *